De Stabijhoun

De oorsprong

De Stabij of Stabijhoun is 1 van de 11 Nederlandse rassen. Hij komt uit Friesland en specifiek uit de Friese Wouden en werd gehouden als mollenvanger,bunzingvanger en bewaker van het boerenerf.

Hij stamt waarschijnlijk af van de Spaanse Spaniel.

Het is een staande jachthond; zodra hij de aanwezigheid van wild bespeurt blijft hij roerloos stilstaan, soms met een voorpoot geheven en de neus in de richting van het wild.

 

Karakter

De Stabijhoun is aanhankelijk en trouw, een prima gezinshond.

Hij is intelligent en leergierig, heeft een groot uithoudingsvermogen, wat wel betekent dat hij ook veel beweging wil hebben.

De meeste Stabijs houden van zwemmen.

Het zijn eigenzinnige( eigenwijze) honden, iets wat vroeger goed van pas kwam. De boeren wilden graag een zelfstandige hond op het erf.

 

Opvoeding

De pup moet opgevoed worden met duidelijkheid en regels die met een zachte hand, maar wel consequent doorgevoerd worden.

Het is een hond die graag wil werken voor zijn baas en je kunt veel met hem bereiken door hem te stimuleren en enthousiast zijn goede gedrag belonen

 

Uiterlijk

De Stabij hoort tot rasgroep 7, de Staande Jachthond.

Het is een middelgrote hond met halflang haar.

Het merendeel is zwart-bont met een geheel zwart hoofd en eventueel met een bles.

Het lichaam is dan voornamelijk wit met zwarte vlekken of met zwarte mantel. Zwartschimmel kan ook voorkomen.

Ook zijn er (niet zoveel) bruin-bonte stabij’s

 

Gezondheid

De Stabijhoun is een relatief gezond ras.

Door met fokken goed te kijken naar de gezondheid van reu en teef en ook hun voorouders worden zoveel mogelijk gezondheidsproblemen voorkomen.

Omdat het  een redelijk kleine populatie is, wordt er ook gekeken naar het inteelt percentage; dat moet zo laag mogelijk zijn.

Via de rasvereniging van de Stabijs- de NVSW wordt er door de fokadvies commissie (FAC) goed gekeken of de combinatie van reu en teef akkoord is